Marlies Bak (68) vond na haar pensioen een nieuwe balans als locatiebeheerder bij HOD
Ze had nooit gedacht dat ze na haar pensioen nog een betaalde baan zou hebben. Maar toen Marlies Bak (68) zich inschreef bij Actief65+, kwam er een kans voorbij die haar leven opnieuw richting gaf. “Het vrijwilligerswerk wat ik deed was vrij intensief. Na twee jaar dacht ik: eigenlijk zou ik hier wel voor betaald willen worden. Ik wist niet dat het kon, maar via Actief65+ is dat gelukt bij HOD.”
Van dagelijkse deadlines naar werken met mensen
Na veertig jaar in de zakelijke travelbusiness voor grote organisaties, altijd op volle snelheid en met “tientallen deadlines per dag”, viel Marlies plotseling stil. “Ik ging twee jaar eerder met pensioen vanwege een mantelzorgsituatie. Maar toen deze rollercoasterperiode voorbij was, had ik ineens heel veel vrije tijd. Ik ben heel mijn leven onder de mensen geweest. Vijf dagen thuiszitten? Dat kan ik niet. Mijn dochter woont gezellig in de buurt, maar daar ga ik ook niet elke dag op de stoep staan. Doordat mijn ex-partner op het randje van de dood stond, ga je vanzelf anders naar het leven kijken. Ik wilde meer uit het leven halen.”
Vrijwilliger worden voelde als een logische eerste stap. Ze sloot aan bij een taalcafé in de bibliotheek: “Een ochtend in de week help ik mensen met de Nederlandse taal. Ze noemen me daar de Nederlandse juf, maar dat ben ik natuurlijk helemaal niet. Toch merkte ik dat ik het heel leuk vond om met nieuwkomers in contact te zijn en te helpen”, vertelt ze stralend. Dus begon ze ook bij Vluchtelingenwerk als praktijkcoach voor nieuwkomers in Almere. Leuke dingen organiseren en tegelijkertijd beoordelen op welke manier mensen het beste kunnen integreren om hun plek te vinden in de maatschappij. Het waren waardevolle jaren, maar ook intensief. “De verhalen doen veel met je. Je wilt iedereen zo goed mogelijk helpen, maar het vraagt wel veel van je.”
Na twee jaar begon er iets te knagen. “Ik houd van reizen, maar dat kost natuurlijk ook wel wat. En zoveel pensioen bouw je ook niet op in de zakelijke reisbranche.. Dus ik dacht: zou het werken met nieuwkomers niet betaald kunnen?” Ze zag een advertentie van Actief65+, schreef zich in en verwachtte er verder niet zoveel van. Totdat ze de vacature bij HOD zag: nieuwkomers helpen én er ook voor betaald worden.
Een baan waarvan ze niet wist dat die zó goed zou passen
Toen de vacature voor locatiebeheerder verscheen, besloot Marlies vrijblijvend te gaan kijken. “Ik wist eigenlijk helemaal niet wat het inhield. Maar ik dacht: ik ga het gewoon proberen.”
Al snel ontdekte ze dat het werk verrassend goed aansloot op haar ervaring én persoonlijkheid. De bewoners van de HOD-opvanglocatie zijn Oekraïense vluchtelingen. Die blijken haar structuur en warmte bijzonder te waarderen. “Ik zie meteen wat er moet gebeuren. Ik houd van structuur, van organiseren. Pietje precies, zoals ik dat ook altijd in mijn werk in de reisbranche moest zijn. Maar daarnaast vind ik het ook belangrijk dat de sfeer goed is, dat mensen zich op hun gemak voelen. Ik maak altijd een praatje met mensen.”
Wat haar het meest verraste, waren de kinderen. “Ik ben helemaal niet geschoold om met kinderen te werken, maar ik vind het zó leuk. Die kinderen zijn nog zo lekker spontaan.” Ze lacht. “Ik was aanvankelijk de enige vrouw in het beheerdersteam. Ik heb iets zachts, wat de kinderen blijkbaar prettig vinden. Een soort oma-figuur. Inmiddels zijn er ook veel kinderen die me komen omhelzen als ze me zien, zo leuk. Dat doen ze bij de mannen niet.” Ze besloot zelfs een wekelijkse traditie te starten: “Ik haalde in de zomer één keer per week ijsjes. Die kinderen zaten hier al drie jaar; ze hebben hier ook niet om gevraagd. Dan denk ik: ach, die schatten.”
“Ik doe er weer toe”
Wat het werk haar brengt, had Marlies niet kunnen voorspellen. “Het heeft mij een bepaalde rust gebracht. Ik doe er weer toe. Ik ben weer een beetje belangrijk voor anderen.” Nu werkt ze meestal twee dagen per week, soms drie. “Omdat ik alleen ben, hoef ik aan niemand te vragen: mag dit? Ik ga gewoon. En ik merk dat het me veel heeft gebracht. Ik ben weer helemaal in balans gekomen.”
Zelfs financieel voelt het luchtiger: “Ik kan eindelijk sparen. Dat heb ik in mijn werkende leven nooit gekund.
Superkrachten
Als voorbereiding op het gesprek met Actief65+ vroeg ze collega’s wat zij vinden van haar inbreng. De antwoorden raakten haar. “Ze noemden inlevingsvermogen, sociaal zijn, organiseren, structureren, meedenken, proactief handelen. Dat zijn mooie eigenschappen, maar ik herkende mezelf er ook echt in.”
De druk is eraf
Voor andere gepensioneerden heeft Marlies een helder advies: “Kijk waar je blij van wordt. Als je ergens zit en je vindt alles niet goed.. als je merkt dat je veel kritiek hebt op hoe dingen gaan.. zoek dan iets anders. Het leven is te kort om in je pensioen niet te doen wat je leuk vindt. De druk is eraf, dus je hebt alle vrijheid!”
Gevoel van waarde
Marlies begon opnieuw, op een moment dat haar leven stilviel. Wat ze vond, was meer dan werk: het was verbinding, betekenis, en een gevoel van waarde. “Als iemand speciaal naar ons loket komt omdat ik er ben, of me omhelst uit dankbaarheid, dan weet ik: ik doe iets goed.”
